ارزيابي متغيرهاي اقليمي دشت جيرفت با مدل HadCM3 در دوره‌هاي آتي

استفاده بيش از حد از سوخت‌هاي فسيلي، افزايش جمعيت و ديگر عوامل موجب تغييرات بارز در اقليم كرۀ زمين گرديده است. در اين تحقيق به منظور ارزيابي روند پارامترهاي بارش، دماي كمينه و بيشينۀ دشت جيرفت در دوره‌هاي آتي، از مدل HADCM3 استفاده شد. سپس اقدام به شبيه‌سازي متغيرهاي اقليمي در دورۀ 2011-2030 و دورۀ 2046-2065 براساس سه سناريوي A1B، A2 وB1 با مدل LARS-WG شد. نتايج نشان داد كه بر مبناي هر سه سناريوي A1B، A2 وB1 در افق 2055 بيشترين دماي حداقل و حداكثر رخ خواهد داد. دماي حداقل ساليانه تحت سناريوهاي A2، B1 و A1B در آيندۀ نزديك (2011-2030) به ترتيب 8 /0، 6 /0 و 7/ 0 درجه سانتي­گراد و در آيندۀ دور (2040-2065) به ترتيب 4 /2، 8/ 1 و 3/ 2 درجۀ سانتي­گراد نسبت به دورۀ پايه (1989-2010) افزايش مي­بابد. نتايج دماي حداكثر ساليانه نيز تحت سناريوهاي فوق در آيندۀ نزديك نشان داد كه به ترتيب 1/1، 9 /0 و 1 سانتي­گراد و در ­آيندۀ دور به ترتيب 6 /2، 2 و 4 /2 درجۀ سانتي‌گراد نسبت به دورۀ پايه افزايش خواهد يافت. همچنين مقايسۀ بارش سالانۀ دراز مدت نشان ميدهد كه كمترين مقدار بارش سالانه طي سناريوي B1 در دورۀ 2046 تا 2065 اتفاق خواهد افتاد. اين در حالي است كه بيشترين مقدار بارش سالانه در دورۀ 2011-2030 طي سناريوي A1B رخ مي­دهد و در دورۀ آتي نزديك (2011-2030) ميانگين بارش سالانه براي سناريوهاي A2، B1 و A1B نسبت به دورۀ پايه به ترتيب 10، 14 و 20 ميلي­متر افزايش خواهد يافت اما در دورۀ آتي دور (2045-2060) ميانگين بارش سالانه براي سناريوهاي A2 و B1 به ترتيب 8، 10 و 1 ميلي متر نسبت به دورۀ پايه كاهش مي­يابد.