شناسايي و بررسي خوشه‌ژني پارالوگ DEVIL در گياه آلوروپوس ليتوراليس به روش ژنوميكس مقايسه‌اي

يكي از راهبردهاي متداول جهت پيش‌بيني عملكرد ژن‌ها، تجزيه و تحليل گستره ژنومي و شناسايي خوشه‌هاي ارتولوگ و پارالوگ در گونه‌هاي مختلف مي‌باشد. با توجه به اهميت ژن‌هاي پارالوگ در سازگاري يك گونه به شرايط خاص محيطي، در اين تحقيق شناسايي ژن‌هاي پارالوگ در گياه هالوفيت آلوروپوس ليتوراليس مدنظر قرار گرفت. بدين منظور پروتئوم اين گياه با برخي از گياهان تيره گندميان نظير برنج، چمن‌جاوري و سورگوم در گستره ژنومي مقايسه شد. بر مبناي آناليز OrthoMCL، بررسي مقايسه‌اي تعداد 15916 ژن آلوروپوس با توالي پروتئوم ديگر گياهان، منجر به شناسايي بيش از 10312 گروه‌ ژني اورتولوگ گرديد كه در همه گونه‌هاي مورد بررسي مشترك بوده، در حاليكه70 گروه‌ ژني پارالوگ به گياه آلوروپوس اختصاص پيدا نمود. مستندسازي اين خوشه‌ها بر مبناي ژن‌انتولوژي حاكي از كاركرد آنها در مسيرهاي مهم زيستي نظير فرايندهاي سلولي، فرايندهاي متابوليكي DNA، سازماندهي كروماتين، پاسخ به محرك‌هاي محيطي، رشد و چرخه سلولي بوده است. بررسي بزرگترين گروه‌ اين مجموعه، منجر به شناسايي خانواده‌اي از پلي‌پپتيدهاي كوچك با اندازه 7239 اسيد آمينه به نام DEVIL‌ (DVL) گرديد. بررسي موتيف‌هاي اين گروه‌ ژني نشان داد 3 موتيف مختلف با مجموع 10 جايگاه در اين گروه‌ پروتئيني وجود دارد. نمودار Heatmap بر مبناي آناليز ترانسكريپتوم نشان داد، الگوي متنوعي از بيان ژن در خانواده ژني DVL وجود داشته كه گواهي بر بازآرايي وظايف اين ژن‌ها در فرايندهاي زيستي و كاركردهاي مولكولي سلول مي‌باشد. بررسي عملكردي پپتيدهاي فيتوهورموني AlDVL در مطالعات آتي مي‌تواند به شناسايي نقش احتمالي آنها در مكانيسم‌هاي دخيل در تحمل به تنش خشكي و شوري سودمند باشد.