حاشيۀ صلاحديدي در اجراي قطعنامه‌هاي تحريمي شوراي امنيت: بررسي موردي ايران

قطعنامه‌هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد صادره در چارچوب فصل هفتم منشور ملل متحد از قدرت الزام‌آور برخوردارند. هنگامي‌كه شورا قطعنامه‌اي براساس فصل هفتم صادر مي‌كند، وضعيت‌هاي مهم مندرج در مادۀ 39 منشور را مدنظر قرار مي‌دهد و براي رسيدن به اين هدف، صرفاً نتيجۀ موردنظر را از مخاطبان قطعنامه مطالبه مي‌كند. در اين ميان، دولت‌هاي عضو ملل متحد براي رسيدن به هدف مزبور شيوه‌ها و ابزارهاي موجود را براي اجرا مدنظر قرار مي‌دهند. با اين حال، اينكه دولت‌ها چگونه و از چه ميزان حاشيۀ صلاحديدي براي اجراي تصميمات شوراي امنيت بهره‌مندند، موضوعي است كه در اين نوشتار در چارچوب قطعنامه‌هاي شوراي امنيت، عملكرد دولت‌ها و رويۀ قضايي با تأكيد بر قطعنامه‌هاي تحريمي شورا در مورد ايران بدان پرداخته خواهد شد.