تعهد به مذاكره در حل‌وفصل مسالمت‌آميز اختلافات بين‌المللي

مذاكرات در عرصۀ روابط بين‌الملل، به‌ويژه با هدف حل‌وفصل مسالمت‌آميز اختلافات بين‌المللي، مي‌بايست با حسن نيت دنبال شود، چراكه انجام مذاكرات با حسن نيت به‌عنوان يك قاعدۀ بين‌المللي و در برخي موارد، پيش‌شرط لازم براي انعقاد معاهده يا انجام توافق است. هر زمان كه توافق صريحي، براي انجام مذاكره وجود داشته باشد، چه عبارت «حسن نيت» در آن آمده باشد يا خير، طرفين بايد طبق اصل وفاي به عهد، و مادۀ 26 عهدنامۀ وين حقوق معاهدات، با حسن نيت روند مذاكرات را دنبال كنند. بنابراين، اصل حسن نيت، حتي در مذاكرات داوطلبانه هم اعمال خواهد شد و حتي در صورت نبود توافق صريح بين طرفين، يا تعهد ذاتي در برخي از شاخه‌هاي حقوق بين‌الملل، باز هم رعايت اين اصل حقوقي الزامي خواهد بود. مي‌توان گفت در انواع تعهد به مذاكره، يعني توافق براي مذاكره (تعهد به ‌وسيله)، و توافق براي انعقاد يك معاهده (تعهد به نتيجه)، طرفين صرف‌نظر از مبناي حقوقي تعهداتشان، بايد خالصانه و هدفمند به انجام مذاكرات بپردازند و با حسن نيت براي رسيدن به نتايج مطلوب تلاش و مصالحه كنند.