سبك‌‌شناسي بحث وگفتگو در سيره‌‌ي اجتماعي امام صادق(ع)

روش امام صادق(ع) در گفتگو، سبك و روشي جامع است، ايشان در مواجهه با هر فردي، ضمن توجه به شرايط روحي و فكري او، به سبكي خاص،گاه چند روش را به‌صورت تركيبي به‌كار مي‌‌برد. هدف نوشتار حاضر، بررسي و تحليل سبك بحث و گفتگوي امام صادق(ع) با مراجعين به ايشان، ذيل دو عنوان كليِ اصول حاكم‌بر ساختار بحث و گفتگوي امام و اصول حاكم‌بر محتواي بحث و گفتگوي امام صادق(ع) مي‌‌باشد. اين تحقيق با روش توصيفيتحليلي و با رويكرد روايي و مطالعه‌ي تاريخي انجام شده و نتايج نشان مي‌‌دهد، سبك گفتگوي امام صادق(ع) جامع بوده؛ از اين‌رو گاهي يك گفتگو، هم استدلالي، هم عقلي و هم تمثيلي است و در عين پايبندي به اصول و ارزش‌هاي اخلاقي، توكل به خدا و برهان‌گرايي، سبك‌هاي متفاوتي را نيز در مكالمات‌شان به‌كار گرفته‌اند؛ گفتگوي قرآن‌محور وگفتگوي تعليمي از جمله‌ي سبك‌هاي ايشان به شمار مي‌‌آيد. آنچه در تمامي مكالمات و گفتگوهاي امام(ع) يكسان و مورد توجه است، رعايت حال مخاطب و اصول اخلاقي، سپس به‌كارگيري سبك‌‌هاي مختلف در گفتگو با وي مي‌‌باشد.