بررسي و نقد شگردهاي حديثيِ احمد الحسن بصري

جريان «احمد الحسن بصري»، يكي از جريان‌هاي خطرناك در موضوع مهدويت است و به دليل بعضي ويژگي‌ها، متمايز از ساير مدعيان. از سويي، در چند سال اخير، فعاليت‌هاي تبليغيِ اين جريان در اشكال مختلف تبليغي افزايش يافته و از سوي ديگر، گرايش بعضي از مذهبي‌ها به اين جريان، حساسيت موضوع را افزايش داده و لذا ضرورت نقد و بررسي اين جريان و نشان دادن اشكالات آن را دو چندان مي‌كند. احمد الحسن بصري كه مدعي است مهدي اول و يماني موعود است، خود را همانند ديگر امامان:، بهره‌مند از علم الاهي و از هرگونه اشكال و اشتباه مصون مي‌داند؛ در حالي كه كتاب‌هاي وي مشحون از اشتباهات قرآني، فقهي، كلامي و فلسفي است به مسئله اصليِ اين مقاله، ارائه سه شگرد و اشكالِ حديثيِ احمد الحسن بصري است كه به شيوه توصيفي، تحليلي و انتقادي، نشان داده خواهد شد: اشكال، تناقض‌گويي در رويكرد رجالي؛ اشكال مربوط به مخالفت وي با روايات مربوط به شيوه صلوات فرستادن بر معصومين: و پنج مورد از مواردِ تفسير اشتباه روايات توسط وي. نگاشته پيش رو به موارد مذكور پرداخته است.