چالش‌هاي پيش رو در بهره‌گيري از روش «تحويل يك‌پارچه‌ي اقلام پروژه» در ايران

تحويل يك‌پارچه‌ي اقلام پروژه (I‌P‌D) به‌عنوان يك رويكرد نوين قراردادي در پروژه‌هاي عمراني به‌دنبال آن است كه خروجي پروژه‌ها را از طريق هم‌راستاكردن اهداف پروژه و انگيزه‌هاي طرفين اصلي درگير در پروژه بهبود بخشد. تاكنون چند قرارداد همسان براي روش مذكور تعريف شده است، با وجود اين، همچنان اين مدل قراردادي در ايران ناشناخته مانده است. در اين نوشتار، ضمن معرفي I‌P‌D و تبيين ويژگي‌هاي اصلي آن، به بررسي زيرساخت‌هاي موردنياز در پياده‌سازي آن در ايران پرداخته شده است. لذا با شناسايي موانع محتمل به مصاحبه و نظرخواهي از خبرگان صنعت پرداخته شده است. موانع شناسايي‌شده در پايان براساس ماهيت طبقه‌بندي شده‌اند. براساس نتايج اين پژوهش، نبود قرارداد همسان I‌P‌D در كشور و نبود فنّاوري مدل‌سازي اطلاعات ساخت از مهم‌ترين موانع پيش رو شناخته شده‌اند. نتايج اين پژوهش در شناخت بهتر اين رويكرد قراردادي نوين و ايجاد زيرساخت‌هاي موردنياز در بهره‌گيري از I‌P‌D مؤثر خواهد بود.