بررسي تأثير استفاده از جداساز در عملكرد لرزه يي مخازن هوايي آب

باتوجه به آسيب‌پذيري مخازن هوايي آب، به‌عنوان يكي از مهمترين سازه‌هاي تأمين‌كننده‌ي آب بهداشتي شهرها، لزوم حفظ قابليت بهره‌برداري از آنها پس از زلزله امري ضروري است. يكي از فناوري‌هاي نوين مهندسي سازه، طراحي جداسازهاي لرزه‌يي و كاربرد آن در سازه‌هاي خاص از جمله مخازن هوايي آب است. در نوشتار حاضر، با انجام تحليل ديناميكي تاريخچه‌ي زماني، يك مخزن هوايي بتني با پايه‌ي بتني در ترازهاي مختلف آب و تحت شتاب‌نگاشت‌هاي متفاوت در دو حالت با و بدون جداساز تحليل و نتايج حاصل با هم مقايسه شدند. جداساز لرزه‌يي مورد استفاده در مدل‌هاي مذكور از نوع الاستومري نئوپرني است كه در محل اتصال مخزن به ستون بتني نصب شده است. نتايج حاصل نشان داد استفاده از جداسازها در مخازن هوايي بتني نسبت به مخازن بدون جداساز، باعث ميرايي انرژي زلزله خواهد شد. طي فرايند ميرايي، دوره‌ي تناوب طبيعي سازه افزايش مي‌يابد و شتاب و نيروهاي وارد بر سازه كاهش مي‌يابند و منجر به كاهش تغييرمكان و كاهش نيروي برش پايه در مخزن مي‌شوند.