طراحي بهينه لرزه‌يي سازه‌هاي برشي بر اساس عملكرد با استفاده از روش زمان دوام

در پژوهش حاضر، قابليت كاربرد روش زمان دوام در طراحي بهينه‌ي سازه‌ها براساس عملكرد به كمك تئوري تغييرشكل يكنواخت ارزيابي شده است. ابتدا سازه‌هاي برشي تحت مجموعه‌ي ركوردهاي معرف يك سطح خطر لرزه‌يي، با استفاده از تحليل تاريخچه‌ي زماني و براساس تئوري تغييرشكل‌هاي يكنواخت، بهينه شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه بهينه بودن سازه در يك سطح خطر لرزه‌يي، الزاماً منجر به رفتار مناسب سازه در ساير سطوح نمي‌شود. سپس با اعمال يك پروسه‌ي سعي و خطا، عملكرد سازه در سطوح مختلف تا حدي بهبود بخشيده شد. با توجه به زمان‌بر بودن فرايند ذكر شده، از روش زمان دوام براي يافتن سازه‌ي بهينه در سطوح مختلف لرزه‌يي استفاده شد. نتايج به‌دست آمده از روش زمان دوام، تطابق مناسبي با نتايج حاصل از مجموعه‌ي ركوردها نشان مي‌دهد. در انتها، يك روش مؤثر ارائه شده است كه به كمك آن عملكرد سازه در تمامي سطوح خطر به طور هم‌زمان بهبود مي‌يابد.