طراحي مدل اجتماعي امر به معروف و نهي از منكر مبتني بر مديريت زنجيره نتايج

امر به‌معروف و نهي از منكر به‌عنوان يكي از مهم‌ترين آموزه‌هاي دين مبين اسلام ضامن اقامه شريعت و حدود الهي است. اجراي اين فريضه به‌گونه‌اي صحيح، ره‌آوردهاي گستردۀ دنيوي و اخروي، در سطح فردي و اجتماعي به همراه دارد و جامعه را در مسير رستگاري پيش خواهد برد. مقاله حاضر با هدف ارائه مدلي از امر به‌معروف و نهي از منكر به منظور شناسايي اجزاي گوناگون اين مفهوم نگاشته شده است. بنابراين، ضمن بهره‌گيري از مفهوم مديريت زنجيره نتايج و روش تحليل محتواي كيفي مدلي متشكل از ورودي‌ها (شرايط واجب‌شدن، ويژگي‌هاي آمرين و ناهيان، دلايل ترك اين فريضه، علل گرايش به معاريف و منكرات)، فرايندها (مراتب و روش‌هاي امر به‌معروف و نهي از منكر)، خروجي‌ها (فردي و جمعي)، پيامدها (اقتصادي، سياسي، اجتماعي، مذهبي، فرهنگي و قانوني) و تأثيرات (دنيوي و اخروي) ارائه شده است. مطالعه عميق در موضوع براي توان‌مندسازي آمران و ناهيان اين فريضه الهي، شناخت اصولي انگيزه‌هاي انجام منكر و ارائه راه‌كارهايي جهت رفع آن، فرهنگ‌سازي در سطح جامعه براي اجراي اين فريضه الهي و رواج آن، طراحي مكانيزم‌هاي دقيق تربيتي براي اجراي امر به معروف و نهي از منكر به‌گونه‌اي اثربخش از جمله راه‌كارهاي تقويت‌بخش ورودي و فرآيند جهت رسيدن به پيامدها و تاثيرات مطلوب است.