بررسي تأثير آموزش كارآفريني بر دستگاه فكري كارآفرينانه: نقش ميانجي خلاقيت و هوشياري كارآفرينانه

هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير آموزش كارآفريني بر دستگاه فكري كارآفرينانه با توجه به نقش ميانجي خلاقيت و هوشياري كارآفرينانه است. جامعه آماري اين پژوهش، 140 شركت تابعه و وابسته به وزارت دفاع است كه از اين ميان، 105 شركت به عنوان نمونه مورد بررسي پژوهش بر اساس فرمول كوكران و روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار اصلي گردآوري داده‌ها، پرسشنامه است كه پايايي بر مبناي روش آلفاي كرونباخ و روايي بر مبناي روايي همگرا، واگرا و تشخيصي بررسي شده است و سطح روايي و پايايي براي تمامي سازه‌ها مورد قبول بوده است. بر مبناي هدف پژوهش كه آزمودن تاثير متغيرها بر يكديگر است، از روش مدلسازي معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه آموزش كارآفريني و خلاقيت بر دستگاه فكري كارآفرينانه بي‌تأثير است، اما آموزش‌ كارآفريني بر خلاقيت و هوشياري تأثير دارد. همچنين، هوشياري نقش ميانجي را در رابطه‌ي آموزش كارآفريني و دستگاه فكري كارآفرينانه ايفا مي‌كند.