بررسي ميزان درك عمومي از دسته‌بندي جريان‌هاي فكري معماري معاصر ايران

در اين مقاله، فهم عمومي مردم از اصطلاح  «معماري ايراني معاصر» بررسي شده است. به اين منظور، ابتدا تعاريفي از نظريه پردازان معماري معاصر ايران از معماري ايراني، به صورت كلّي بررسي شده و يك دسته بندي درون ساختاري از آن تعاريف به عمل آمده است. سپس با تمركز بر چهار جريان فكري دسته بندي شده توسط حبيبي  در  كتاب « شرح جريان هاي فكري معماري و شهرسازي در ايران معاصر»: (اصول گرايان، سنت‌گرايان، نوگرابوم گرايان و حالت گرايان)، با هدف تعيين ميزان نسبت انتخاب مخاطبان با تقسيم بندي هاي اصلي و نظرات هريك از دسته ها با ويژگي هاي ادعايي در نظريه ي اصلي و تشخيص معنادار بودن تفاوت نظر دو دسته مخاطب (معمار حرفه اي و مخاطب عادي)، آزموني بر پايه تكنيك افتراق معنايي و مشاركت تصويري انجام گرفته است كه نشان مي دهد، انتقال مفاهيم پايه نظريه ها، تنها در سنت‌گرايي كه الگوهاي عيني معماري قديم را به‌كار مي برد، فهم پذير است و تمايز دسته هاي آن از همديگر براي مردم عادي و معماران قابل درك نيست.