بررسي سيستم شهري استان لرستان

نظام شهري تجسم فضايي مديريت و برنامه ريزي سرزمين است. با مطالعه نظام شهري نحوه پخشايش و ميزان تعادل جمعيت شهرها و تناسب اين توزيع با تعداد شهرها مشخص مي گردد هدف مقاله حاضر، بررسي نظام شهري استان لرستان و تحليل ميزان تعادل  و تناسب اندازه جمعيت و تعداد سكونت‌گاههاي شهري در سطح استان مي باشد. تحقيق حاضر از منظر هدف؛ شناختي ، استراتژي تحقيق استفهامي،  با روش ارزيابي مقايسه اي با به‌كارگيري مدل‌هاي بررسي‌كننده صوت پذيرفته است؛  داده هاي تحقيق كتابخانه‌اي و روش گردآوري استفاده از جدول و فيش بوده است. يافته‌ها، نشان مي‌دهند پخشايش فضايي جمعيت شهري و تعداد شهرهاي استان تناسب وجود ندارد در صورت ادامه اين روند، و عدم چاره‌انديشي در شرايط فعلي، ضمن وقوع پديده ماكروسفالي در استان، شهرهاي مياني و كوچك مجال رشد نمي يابندكه مي توان با تزريق امكانات خدمات و تجويز نقش‌هاي تخصصي به اين سكونت‌گاهها، مانع اين امر شد.