ارزيابي تأثير فرسودگي تحصيلي بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان نظام آموزش عالي كشور

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير ابعاد فرسودگي تحصيلي بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان نظام آموزش عالي كشور انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش شامل تمام دانشجويان دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي دولتي وابسته به وزارت علوم، تحقيقات و فناوري كشور بود. با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي با انتساب متناسب، تعداد 2635 پرسشنامه، توزيع و پس از تكميل گردآوري شد. ابزار اصلي گردآوري داده‌هاي پژوهش پرسشنامه‌اي استاندارد بود كه روايي آن از سوي متخصصان موضوع و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ بررسي شد (0/70 α). داده‌ها در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS23 و 3SmartPLS تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌هاي مدل‌سازي معادلات ساختاري بيانگر تأثير منفي و معني‌دار ناكارآمدي تحصيلي بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان نظام آموزش عالي كشور بود؛ اين در حالي است كه تأثير منفي و معني‌دار خستگي تحصيلي و بي‌علاقگي تحصيلي بر پيشرفت تحصيلي تأييد نشد. در پايان بر اساس نتايج پژوهش به مديران و آموزشگران نظام آموزش عالي پيشنهاد شد كه در جهت افزايش ارتباط دانشگاه با بخش‌هاي صنعت، خدمات و كشاورزي به‌منظور عقد قراردادهايي با هدف آموزش خدمت‌محور تلاش كنند تا ضمن ارتقاي مهارت‌هاي شغلي دانشجويان، خودكارآمدي علمي و عملي را نيز براي آنان به همراه داشته باشد.