شناسايي و تحليل مؤلفه ‏هاي بازدارنده توسعه زنجيره تأمين محصول سيب ‏زميني در استان همدان از ديدگاه توليدكنندگان

زنجيره تأمين محصولات كشاورزي نقش مهمي ‏در شكل ‏گيري و انسجام كسب ‏وكارها و فعاليت‏هاي اقتصادي بخش كشاورزي و امنيت غذايي ايفا مي‏كند. محصول سيب ‏زميني در استان همدان، با وجود كسب مقام اول توليد در كشور، با چالش‏هاي مختلف مواجه است كه كاركرد زنجيره اين محصول را كند مي سازد. از اين‏رو، هدف تحقيق حاضر شناسايي و تحليل مؤلفه ‏هاي بازدارنده توسعه زنجيره تأمين محصول سيب ‏زميني استان همدان بود. با توجه به جامعه آماري تحقيق (واحدهاي توليدكننده سيب‏ زميني‏ (6120=N))، نمونه ‏اي به تعداد 246 نفر در منطقه مورد مطالعه انتخاب شد. براي گردآوري داده ‏ها و اطلاعات مورد نياز، از پرسشنامه و براي تحليل داده ‏ها، علاوه بر آماره ‏هاي توصيفي، از روش تحليل عاملي استفاده شد. نتايج نشان داد كه شش عامل فني زيرساختي، اجتماعي و خدماتي، سياست‏گذاري، اقتصادي، آموزشي و ترويجي، و زيست ‏محيطي، در مجموع، 60/38  درصد از واريانس كل عوامل بازدارنده را تبيين مي ‏كنند؛ همچنين، نقش عامل فني– زيرساختي در توسعه زنجيره تأمين سي ‏زميني مهم تر از ديگر عوامل است. بنابراين، برنامه ‏ريزي و سرمايه ‏گذاري در به ‏روز كردن فناوري ‏هاي مورد استفاده در حلقه ‏هاي زنجيره تأمين و همچنين، توسعه مكانيزاسيون در مراحل مختلف توليد، نگهداري، تبديل و فرآوري، حمل ‏ونقل و توزيع مي ‏تواند آهنگ توسعه زنجيره تأمين را تسريع كند.