بازشناسي ويژگي‌هاي معماري ايران و بازتاب آن در معماري عثماني (مطالعه تطبيقي تزيينات در مدارس آناتوليايي و معماري ايراني)

هنر و معماري سلاجقه روم قبل از حضور ايرانيان متأثر از هنر دمشق بود، اما با آمدن هنرمندان ايراني و تبادلات فرهنگي بين اين دو حوزه سياسي، معماري با نقوش و تزئينات ايراني همراه و همساز شد. از سوي ديگر، ايران در طول تاريخ اسلام و به خصوص عصر سلجوقي، همواره يكي از مراكز اصلي هنر اسلامي بوده است و عثماني‌ها در زمينۀ معماري، با الهام از هنر ايران و بيزانس، گام‌هاي بزرگي برداشتند. به دليل همجواري ايران و عثماني، و نيز تبادلات فرهنگي و وجوه مشترك حكومتي، هنر و معماري اين دو سرزمين از يكديگر ايده گرفته و تشابهاتي با يكديگر دارند. در اين پژوهش به بررسي تطبيقي شاخصه‌ها و عناصر معماري مدارس ساخته شده در عصر سلجوقيان رم كه الهام گرفته شده از نظاميه‌ها و مساجد ايراني مي‌باشد پرداخته شده است. بر اين اساس در اين مقاله با استفاده از از روش تحقيق تاريخي- تفسيري، به بررسي اين تأثير و تأثرات در دو حوزه طرح و پلان و همچنين بكارگيري نقوش تزئيني پرداخته شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهند كه برخي از طرح‌ها و نقش‌هاي تزئيني معماري ايران در معماري مدرسه‌هاي عثماني مورد استفاده قرار گرفت.