اثربخشي كنترلهاي مديريتي و استراتژي، با تاكيد بر نقش حسابداري مديريت

مسئله اين مقاله ناظر بر اين است كه نتايج به‌كارگيري تركيبات سازوكارهاي كنترلي بر اثربخشي نظام كنترل مديريتي متفاوت از بررسي تك­تك آنها است. ازاين‌رو، در تحقيق حاضر ابتداء مجموعه سازوكارهاي كنترلي شامل حسابداري، انگيزشي، ساختار سازماني و فرهنگي به‌عنوان شروط علّي لازم جهت دستيابي به نظام كنترل مديريتي اثربخش در بافت استراتژيك تدافعي و تهاجمي با روش تحليل مقايسه­اي كيفي فازي (FSQCA) بررسي شده و در مرحله دوم روابط مكملي و جايگزيني انواع سازوكارهاي بسته­هاي كنترلي مؤثر حاصل از روش قبل با استفاده از رگرسيون (OLS) آزمون مي­شود. نمونه تحقيق متشكل از 62 شركت بوده كه اطلاعات مربوط در مقطع 1395 با ابزار پرسشنامه گردآوري شد. يافته­هاي تجربي حاصل از روش FSQCA ناظر بر شناسايي دو بسته كنترلي مؤثر در بافت استراتژيك دفاعي و يك بسته در بافت استراتژيك تهاجمي است. بررسي­ها نشان داد كه در بافت تدافعي دو سازوكار حسابداري تشخيصي و عوامل انگيزشي مبتني بر قواعد عيني رابطه مكمل داشته و به‌كارگيري همزمان آن‌ها هم­افزايي ايجاد مي­كند. همچنين وجود رابطه مشابه بين ساختار ارگانيك و حسابداري تعاملي در بافت تهاجمي و ساختار مكانيكي و حسابداري تشخيصي در بافت تدافعي مشاهده شد.