كاربرد طيف‌بيني تشديد مغناطيس هسته‌ي هيدروژن در شناسايي‌ هيدروژن‌هاي تبادلي در ناجورحلقه‌هاي آروماتيك

شيمي ناجورحلقه‌ها يكي از گسترده‌ترين شاخه‌ها در شيمي آلي است. ناجورحلقه‌ها، نشان‌دهنده‌ي طيف گسترده‌اي از تركيب‌هاي آلي هستند. ساختار اين تركيب‌ها نه‌تنها در تركيب‌هاي زيستي مهم هستند، بلكه در شيمي دارويي و شيمي زيستي نيز موردتوجه هستند. همچنين، ناجورحلقه‌ها به‌عنوان حدواسط‌هاي مهم در شيمي سنتزي استفاده مي‌شوند. در ميان انواع گوناگون ناجورحلقه‌ها، ايميدازول‌ها، تيازول‌ها، كرومن‌ها، 3،4 ـ دي هيدرو پيريميدين ـ 2(1H) ـ اون (تيون) ها و 1،4 ـ دي هيدرو پيريدين‌ها به‌عنوان گروهي از مهم‌ترين تركيب‌هاي آلي در زمينه‌هاي متنوعي كاربرد دارند. هيدروژن‌هاي تبادلي در اين تركيب‌ها در شناسايي ساختار آن‌ها مهم است. در اين پژوهش، هيدروژن‌هاي تبادلي در انواع ناجورحلقه‌هاي آروماتيك شامل ايميدازول‌هاي سه استخلافي، 2 ـ ‌آمينو تيازول‌ها، كرومن‌ها، ناجورحلقه‌هاي بيجينلي و هانش به وسيله‌ي طيف‌سنجي تشديد مغناطيس هسته‌ي هيدروژن (1H NMR) مورد بررسي قرار گرفته‌اند كه در شناسايي دقيق‌تر ساختار اين تركيب‌ها كمك شاياني مي‌كنند.