تأثير رهبري تحول‌آفرين بر ارتقاء توان رزمي در يك سازمان دفاعي

توان رزم، ميزان توانايي سازمان‌هاي نظامي در اجراي مأموريت واگذاري است كه تلاش جهت ارتقاء آن، به عنوان يك وظيفه‌ي مهم فرماندهي در سازمان‌هاي نظامي، حياتي است. براي دست‌يابي به هدف فوق (ارتقاء توان رزم)، عوامل متعددي دخيل است كه يكي از مهم‌ترين اين عوامل، سبك رهبري و فرماندهي سازمان مي‌باشد. از طرف ديگر سازمان‌هاي نظامي يكي از سازمان‌هاي مهم و تأثيرگذار در جامعه بوده كه در راستاي تأمين امنيت كشور تلاش‌هاي بي‌وقفه‌اي را انجام مي‌دهند. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير رهبري تحول‌آفرين بر ارتقاء توان رزمي انجام شده است كه از حيث هدف، يك تحقيق كاربردي و از نظر ماهيت، در زمره‌ي تحقيقات توصيفي است و به دو روش كتابخانه‌اي و ميداني به فرجام رسيده است. ابزار پيمايش پرسش‌نامه‌ي محقق ساخته با اعتبار 88/. و پايايي 91/. است. جامعه‌ي آماري پايوران يك سازمان دفاعي به استعداد 460 نفر است كه حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 210 نفر انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه همه‌ي مؤلفه‌هاي رهبري تحول‌آفرين، ترغيب ذهني (با ضريب تعيين 0.347)، نفوذ آرماني (با ضريب تعيين 0.434)، انگيزش الهام‌بخش (با ضريب تعيين 0.417) و ملاحظه فردي (با ضريب تعيين 0.463) بر ارتقاء توان رزمي، مؤثر هستند.