ارزيابي ايده استفاده از ضايعات پلاستيكي در توليد بتن با درنظرگرفتنِ خواص مهندسي

امروزه با توجه به رشد سريع جمعيت، شهرنشيني و صنعتي‌شدن شهرها روزانه حجم زيادي از ضايعات جامد در كشورهاي درحال‌توسعه توليد مي‌شود و مديريت اين پسماندها به دغدغه‌اي اساسي براي فعالان محيط زيست و مسئولان شهري تبديل شده است. سهم قابل‌توجهي از اين پسماندها ضايعات پلاستيكي هستند كه تنها بخش اندكي از آن‌ها بازيافت مي‌شوند. يكي از راه‌حل‌هاي جايگزين براي بازيافت غيرمستقيم اين ضايعات، استفاده از آن‌ها در توليدات بتني است؛ ازاين‌رو بررسي خواص مهندسي اين بتن تركيبي، بيش از پيش ضرورت مي‌يابد. در اين راستا در مقاله حاضر تلاش شده است تا با ارزيابي داده‌هاي آزمايشگاهي، تأثيرات افزودن انواع ضايعات پلاستيكي بر خواص بتن تازه و سخت‌شده مطالعه شود. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد اگرچه گنجاندن پلاستيك در بتن سبب ضعف مشخصات مكانيكي مي‌شود، بااين‌حال بتن تركيبي حاصل مي‌تواند در برخي كاربردهاي سازه‌اي و غيرسازه‌اي به كار گرفته شود و ايده‌اي عملي براي كارآفريني انگاشته شود.