سير تكويني نظريه‌هاي ژئومورفولوژي

هر علمي، يك خاستگاه زماني، شيوۀ نگرش و سير تكويني در طول تاريخ دارد و هيچ علمي از شرايط محيطي، تفكرات و پارادايم‌هاي علمي همسو با آن بركنار نمانده است. بنابراين بررسي علمي مكتب‌هاي مهم جغرافيايي و پارادايم‌هاي علمي از قرن شانزدهم و پيشرفت همسوي علم جغرافيا و به‌خصوص ژئومورفولوژي با بقيۀ علوم در تاريخ، محققان را در درك پيدايش و تا حدي ضرورت وجود رشتۀ ژئومورفولوژي ياري مي‌كند. ژئومورفولوژي به صورت يك رشتۀ علمي مستقل از تحولات و پيشرفت‌هاي بقيۀ علوم تأثير پذيرفته و در عين حال در رويكردهاي علمي حاكم بر جغرافيا تأثير گذاشته است. به همين دليل بررسي مكتب‌ها و پاراديم‌هاي مؤثر بر رشتۀ ژئومورفولوژي و زايش رويكردهاي متفاوت در آن براي درك درست از اين رشتۀ علمي ضروري به نظر مي‌رسد. روش حاكم بر اين تحقيق، كتابخانه‌اي تحليلي بوده و سعي شده است همزمان با تشريح مكتب‌ها و پارادايم‌هاي علمي جغرافيا و سير تكويني علم، ارتباط تاريخي آن‌ها با ژئومورفولوژي تبيين شود.