خود زنانه در گذار به زنانگي هژمون؛ فهم بدن زنانه و روايت تنش‌هاي تجربه‌شده زنان ايراني مهاجر در فرانسه

هدف اين پژوهش فهم تجربه‌ي زن ايراني مهاجر از بدن زنانه و هنجارهاي پوششي او در فرانسه است. چارچوب مفهومي پژوهش بر رويكرد جامعه‌شناسي تفهمي كنشگر در سنت وبري بنا شده و با بهره‌گيري از روش پژوهش تفهمي و تحليل مضموني، بر اساس گفتگوهاي نيم ساختاريافته‌ي عميق با ۲۴ زن ايراني 42-26 ساله باتجربه‌ي بين 15-1 سال زندگي در فرانسه نوشته شده است. تجربه زنان مهاجر نشان‌دهنده‌ي چهار گونه فهم متفاوت آن‌ها از بدن زنانه‌شان يعني، بدن زنانه به‌عنوان ابژه‌ي زيبايي‌شناختي، جنسي، پيش‌پاافتاده و بي‌اهميت و رهايي‌بخش و همچنين، به‌كارگيري سه راهبرد ادغام، تمايز و نيز خاص‌بودگي از ديگري در آزمون مهاجرت است. اين زنان در گذار به‌سوي زنانگي هژمون، در نشانه‌گذاري‌هاي پوشش خود، بر طيفي از سازگاري تا درهم‌آميختگي همساز ميان نشانه‌ها و هنجارهاي ناهمگون پوششي ايراني و فرانسوي را تجربه مي‌كنند.