مطالعات تطبيقي خصوصي‏ سازي و تدوين الگوي راهبردي مناسب براي ايران

تحقيقات صورت گرفته در مورد تجربه چندساله خصوصي‌سازي در كشور حاكي از آن است كه شتاب بخشيدن به توسعه اقتصادي، بهبود رقابت‌پذيري، تجديد ساختار و مدرنيزه كردن شركت‏ها كه از اهداف اصلي خصوصي‏سازي مي‌باشند، در اغلب موارد به نتايج مورد نظر نائل نشده است، به‏طوري كه گاهي مواقع برخي شركت‏هاي واگذار شده در فاصله نه چنداني بعد از واگذاري با مشكلات عديده‌اي مواجه شده‌اند. هدف اصلي اين تحقيق مطالعات تطبيقي و شناسايي عوامل و مؤلفه‏هاي حائز اهميت در اجراي برنامه‌هاي خصوصي‌سازي و تدوين الگوي مناسب مي‏باشد. به‏همين منظور ابتدا مباني نظري و تجارب تعدادي از كشورهاي جهان و ايران در امر خصوصي‌سازي بررسي و براساس آن 10 بُعد به‏عنوان مؤلفه‌هاي خصوصي‌سازي استخراج شدند. سپس اين ابعاد بوسيله پرسشنامه‏اي كه پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ براي تمام متغيرها مورد تأييد قرار گرفت، از نمونه‌اي مركب از متخصصان در امر واگذاري و كارشناسان امور مجامع دستگاه‌هاي اجرايي ذيمدخل در امر واگذاري شركت‏هاي دولتي و سازمان خصوصي‌سازي مورد نظرخواهي قرار گرفت و درجه اهميت هر يك از ابعاد براساس نتايج نظرخواهي و روش‏هاي آماري تعيين با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تحليل و نهايتاً الگوي نهايي خصوصي‏سازي در قالب يك مدل مفهومي، ارائه و بعد از آن ميزان انطباق برنامه‌هاي خصوصي‌سازي در كشور با آن الگو، مورد مقايسه قرار گرفت و كاستي‌هاي وضع موجود تبيين گرديد. ابعاد الگوي راهبردي خصوصي‏سازي در مدل نهايي، هشت بُعد مي‏باشند. نتايج تحقيق همچنين نشان مي‏دهد ‏اين ابعاد كه لازمه موفق بودن اجراي برنامه‏هاي خصوصي‏سازي هستند، در كشور ما مورد توجه نمي‏باشند.