اثربخشي گروه‌درماني يكپارچه‌نگر توحيدي بر خودآگاهي هيجاني، جرات‌ورزي و معني‌داري زندگي زندانيان

اهداف: افرادي كه نسبت به هيجانات خود ناآگاهند، توانايي كمتري در فرونشاندن برانگيختگي هيجاني دارند. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي توحيددرماني به روش گروهي بر ميزان خودآگاهي هيجاني، جرات‌ورزي و ارزشمندي زندگي زندانيان بود.مواد و روش‌ها: اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمونپس‌آزمون داراي گروه كنترل در زندانيان مرد زندان مركزي مشهد در تابستان و پاييز سال ۱۳۹۷ انجام شد و ۳۰ نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. ابزارهاي اندازه‌گيري شاخص نگرش به زندگي و پرسش‌نامه‌هاي جرات‌ورزي و خودآگاهي هيجاني بود. گروه آزمايش طي ۱۶ جلسه مورد روان‌درماني گروهي قرار گرفتند. داده‌ها در قالب نرم‌افزار SPSS ۲۱ و با روش آماري تحليل كوواريانس تحليل شدند.يافته‌ها: بين گروه آزمايش (گروه‌درماني يكپارچه‌نگر توحيدي) و گروه كنترل از لحاظ خودآگاهي هيجاني (0/001=p؛ 17/35=F) و جرات‌ورزي (0/005=p؛ 9/43=F) تفاوت معني‌دار وجود داشت، ولي بين گروه آزمايش و گروه كنترل از لحاظ معني‌داري زندگي تفاوت معني‌داري وجود نداشت (0/12=p؛ 2/46=F). نتيجه‌گيري: گروه‌درماني يكپارچه‌نگر توحيدي قادر است ميزان خودآگاهي هيجاني و جرات‌ورزي زندانيان را افزايش دهد ولي تاثيري بر نگرش آنها به معني‌داري زندگي ندارد.