مباني و مفروضات پژوهش در پديده‌هاي هستي از ديدگاه قرآن كريم

نوع نگرش و باور افراد نسبت به هستي و طبيعت كه محصول مباني و مفروضات فلسفي مورد قبول آنها مي‌باشد، در انگيزه‌ي مشاهده و بررسي پديده‌ها، شكل‌گيري مسأله‌ در ذهن، شيوه‌ي بررسي مسائل، گزينش ملاك‌هاي ارزيابي، نقد، تفسير و تدوين نظريه‌ها و بالاخره در كاربرد نظريات علمي نقش تعيين كننده دارد. از اين رو مهمترين گام در مطالعه و بررسي پديده‌هاي طبيعي، اخذ مباني و مفروضات متقن از منابع موثق و مورد اعتماد است. نارسايي جهان‌بيني‌هاي بشري و غربي از تأمين چنين بنيادها و مفروضاتي، توجه برخي از انديشمندان را متوجه مباني و آموزه‌هاي وحياني، به ويژه قرآن كريم نموده است. بر همين اساس، پژوهش حاضر با واكاوي آيات قرآن كريم و با روش توصيفي، تحليلي و استنباطي سعي در تعيين و تبيين مباني و مفروضات مطالعه و پژوهش در طبيعت از ديدگاه اين كتاب آسماني نموده است. نتايج اين واكاوي روشن مي‌سازد كه از ديدگاه قرآن كريم، طبيعت نظامي هدف‌مند و مظهر صفات و اسماء خداوند است كه تحت تربيت الهي، مسير مشخصي را مي‌پيمايد. خداوند، طبيعت را ماده‌ي اوليه‌ي خلقت آدمي قرار داده و تمام پديده‌هاي طبيعي را در جهت تعالي و تكامل انسان مسخر نموده است.