مدل سازي برهمكنش دارو آلبومين عوامل ضد قارچي: يك مطالعه موردي

زمينه و هدف: برهمكنش آلبومين (به عنوان مهمترين پروتئين پلاسما) با داروهاي مختلف باعث ايجاد تغييرات فارماكوكينتيكي مي‫شود. از آنجايي كه تعامل داروهاي مختلف با آلبومين در تعيين دوز و پيش بيني تداخلات داروها و دارو با غذا تعيين كننده است، مطالعه در مورد توانايي اتصال داروهاي مختلف به آلبومين زمينه مطالعاتي بسيار مهمي محسوب مي باشد. روش كار: داكينگ توسط الگوريتم ژنتيكي لاماركين گنجانده شده در نرم افزار اتوداك 4.2 انجام گرفت. ساختارهاي سه بعدي آلبومين با استفاده از پايگاه اطلاعاتي بروك هاون (2BXD 2BXF; www.rcsb.org) به دست آمدند. آماده سازي فايل‫هاي مولكول‫ها توسط روش AM1 و نرم افزار AutoDock Tools انجام شد.روش بهينه سازي AM1 با استفاده از الگوريتم Polak Ribiere (conjugate gradient) با شرايط نهايي گراديان RMS 0.1 Kcal / A mol انجام شد. برهمكنش‫هاي دارو آلبومين توسط نرم افزار ليگ پلات نشان داده شد. يافته ها: اُكسيكونازول و فنتيكونازول به ترتيب قوي ترين اتصال را به سايت هاي 1 (IIA) و 2 (IIIA) آلبومين از خود نشان دادند (انرژي آزاد اتصال 9/01 -و 9/89- كيلو كالري بر مول). لوسين 238 و آلانين 291 اسيدهاي آمينه كليدي در اتصال به سايت 1 و ايزولوسين 388، آسپارژين 391 و لوسين 430 مهم ترين اسيدهاي آمينه در اتصال به سايت 2 بودند. نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه احتمالاً ضد قارچ ها تمايل بالاتري براي اتصال به سايت 2 آلبومين دارند. مقادير نسبتاً بالاي انرژي آزاد اتصال داروهاي ضد قارچ به آلبومين لزوم بررسي‫هاي بيشتر در زمينه مقايسه قدرت اتصال داروهاي ضد قارچ و ساير داروها با آلبومين را مطرح مي‫سازد. همچنين نتايج به دست آمده حاكي از اين مطلب هستند كه در اتصال داروهاي ضد قارچ به آلبومين، برهمكنش‫هاي هيدروفوبي مهم تر از پيوندهاي هيدروژني هستند.