اثربخشي كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر خودكارآمدي و رضايت از زندگي جانبازان

مقدمه: جانبازان به‌دليل مواجهه با حوادث استرس‌زاي جنگ، با مشكلات جسمي و رواني زيادي روبه‌رو مي‌شوند كه اين امر مي‌تواند به‌طورجدي، خودكارآمدي و رضايت از زندگي جانباز را تحت تأثير قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر خودكارآمدي و رضايت از زندگي جانبازان انجام شد. روش: در اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل، 30 جانباز شهر رشت با درصد جانبازي 70% در سال 1395 كه از ميزان خودكارآمدي و رضايت از زندگي ضعيفي برخوردار بودند، به‌روش نمونه‌گيري هدف‌مند انتخاب شده و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند (در هر گروه 15 نفر). مداخله كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي، طي 8 جلسه (هرجلسه 90 دقيقه) براي گروه آزمايش انجام شد. براي گردآوري داده‌ها، از پرسشنامۀ خودكارآمدي شرر و مادكس (1982) و پرسشنامه رضايت از زندگي داينر و همكاران (1985) استفاده شد و داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش تحليل كوواريانس چندمتغيره با تعديل اثر پيش‌آزمون مورد بررسي قرار گرفتند.  نتايج: يافته‌ها نشان داد كه فرضيه‏هاي پژوهش مبني‌بر تأثير كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر افزايش خودكارآمدي و رضايت از زندگي جانبازان مورد تأييد قرارگرفته است و جانبازان گروه آزمايش نسبت به جانبازان گروه كنترل در پس‌آزمون به‌طور معني‌داري، خودكارآمدي و رضايت از زندگي بيشتري داشتند (p lt;0.001). بحث: آموزش كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي در افزايش خودكارآمدي و رضايت از زندگي جانبازان، اثربخش است و باعث ارتقاي كيفي سطح خودكارآمدي و رضايت از زندگي در آنان مي‌شود.