تأثير سرمايه اجتماعي بر امنيت نرم جمهوري اسلامي با نقش ميانجي هويت ديني

زمينه و هدف: امنيت نرم به عنوان مقوله‌اي فرابخشي، مستلزم شناخت ابعاد كاركردهاي تأثيرگذار بر آن است؛ بنابراين، كشور براي توسعه امنيت نرم مي‌بايست مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر امنيت نرم را بشناسد و براي توسعه سرمايه‌هاي اجتماعي اقدام نمايد. زمينه تحقيق نقشي است كه بازيگران اصلي برقراري امنيت نرم در جامعه افراد آن جامعه هستند كه با عضويت در گروه‌ها و ايجاد سرمايه اجتماعي مي‌توانند تحقق امنيت نرم را تسهيل نمايند. هدف پژوهش بررسي تأثير سرمايه اجتماعي بر امنيت نرم جمهوري اسلامي ايران با نقش ميانجي هويت ديني است. روش‌شناسي: روش اين پژوهش كمي و به صورت پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش، مردم استان مازندران از سن 15 تا 64 سال با جمعيت 2 ميليون و 295 هزار نفر بوده‌اند كه نمونه آماري به روش نمونه‌گيري احتمالي و تقسيم خوشه‌اي در سه منطقه غرب، شرق و منطقه مركزي انجام كه از طريق فرمول كوكران تعداد 385 نفر به عنوان نمونه انتخاب گرديدند. ابزار مورد استفاده پرسش‌نامه‌اي استاندارد براي سرمايه اجتماعي با 20 گويه و 2 پرسش‌نامه محقق ساخته براي هويت ديني با 19 گويه و امنيت نرم با 18 گويه است. براي تعيين پايايي پرسش‌نامه‌ها نيز از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه عدد 0.92 براي سرمايه اجتماعي، عدد 0.94 براي هويت ديني و عدد 0.87 براي امنيت نرم به‌دست‌آمده است و براي روايي نيز از روايي صوري و محتوا استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري توصيفي، فن تحليل عاملي و معادله‌هاي ساختاري استفاده گرديد. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد كه ميزان ضريب مسير بين سرمايه اجتماعي و هويت ديني برابر با 0.61، ميزان ضريب مسير بين سرمايه اجتماعي و امنيت نرم برابر با 0.83و ميزان ضريب مسير بين هويت ديني و امنيت نرم 0.52 است كه نشان از تأثير بالاي متغير تأثيرگذار بر متغيرهاي وابسته مربوط است.