تأثير روش‌هاي آموزشي همتا و غير همتا بر يادگيري باليني دانشجويان هوشبري دانشگاه علوم پزشكي سبزوار در سال 96-1395

زمينه و هدف: آموزش به فعاليت‌هاي گفته مي‌شود كه با هدف آسان ساختن يادگيري از سوي معلم طرح‌ريزي مي‌شود و بين معلم و يك يا چند يادگيرنده به‌صورت يك كنش متقابل جريان مي‌يابد. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير روش‌هاي آموزشي همتا و غيرهمتا بر يادگيري باليني دانشجويان هوشبري دانشگاه علوم پزشكي سبزوار انجام شد.مواد و روش‌ ها: اين پژوهش تجربي از نوع پيش آزمون پس آزمون بود. جامعه آماري پژوهش را تمامي دانشجويان هوشبري مقطع كارشناسي دانشگاه علوم پزشكي سبزوار در سال تحصيلي 96-1395 به تعداد 48 نفر تشكيل دادند كه تمامي بعنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت گمارش تصادفي در دو گروه همتا و غير همتا جاي گرفتند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه چندقسمتي بود كه روايي آن توسط متخصصان و پايايي آن نيز با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ (a = 0/93) مورد تأييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزارSPSS16 و از روش‌هاي آمار توصيفي و تحليلي (كوواريانس) استفاده شد.يافته ‌ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه يادگيري از همتايان بر عملكرد باليني دانشجويان p 0/05(F=68.295, T=17,19) تأثير مثبت و معناداري داشته است. نتيجه گيري نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش همتا، به عنوان آموزش مكمل براي آموزش نوع كلاسيك، موجب بهبود يادگيري دانشجويان خواهد شد.