محاسبه تداوم و شدت خشكسالي به‌وسيله شاخص SPEI اصلاحي (مطالعه موردي: شهرهاي تبريز و اروميه)

تغيير اقليم جهاني و افزايش وقوع خشكسالي از مسايل مهم زيست محيطي است كه در سالهاي اخير مطالعات زيادي در مورد آنها صورت گرفته است. در پژوهش حاضر، تداوم و شدت خشكسالي براي شهرهاي تبريز و اروميه در دوره آماري 31ساله با شاخص SPEI اصلاحي به روش پنمن مانتيث فايو مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور پس از محاسبه ميانگينهاي متحرك 3، 6 و 12 ماه ه جهت مقايسه بارش در دوره هاي زماني متفاوت از توزيعهاي آماري براي ارزيابي صحت نتايج استفاده گرديد. نتايج نشان دادند بين مقادير شاخص SPEI در شرايط خشكسالي و ترسالي براي هر دو شهر مورد مطالعه همخواني وجود دارد. همچنين بررسي ميانگين متحرك، شاخص خشكسالي و توزيعهاي آماري در اكثر سالها نتايج مشابهي براي شرايط ترسالي و خشكسالي را نشان داد. بيشترين مقدار خشكسالي با روش پنمن مانتيث فايو براي ايستگاه تبريز برابر -2/75 و براي ايستگاه اروميه برابر -2 بدست آمد. اين دو شهر در سالهاي 1384 تا 1389 طولانيترين دوره خشكسالي را تجربه كردند.