حوزۀ عمومي و نسبت آن با نظام حقوق‌اساسي جمهوري‌اسلامي‌ايران

مفهوم حوزۀ عمومي از جمله مفاهيم نشأت گرفته از نظام معرفتيِ مدرن است كه حسبِ ارتباط تنگاتنگ با حق‌ها و آزادي هاي اساسيِ شهروندان، ازنظر برخي ازمتفكّران علوم اجتماعي، نقطۀ عزيمت و بسترِ تحقّقِ مردم‌سالاري به شمارمي رود و پژوهش حاضر بر آن است تا ضمن تحليل مفهوميِ حوزۀ عمومي‌، به نسبت سنجيِ آن با نظام حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران بپردازد. پذيرشِ نسبيّتِ حقايق و قابليّت نقد و تغييرگزاره‌هاي مربوط به زيست جمعي، جوهرۀ مفاهيم حوزۀ عمومي وگفتگوي عمومي را شكل مي‌دهد. بدون هيچ‌گونه قضاوت ارزشي ميان دو نظام معرفتي و داوري در برتريِ يكي بر ديگري‌، رهيافت نوشتار حاضر حاكي از آن است كه به اقتضاي مكتبي و كمال گرا بودنِ قانون اساسي‌، نمي‌توان تطبيق كاملي ميان حوزۀ عمومي و نظام حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران برقرار كرد و تنها با تفاسير و برداشت‌هاي نوين مي‌توان انتظار داشت كه اين دو نظام به هم نزديكتر گردند و از مزاياي يكديگر بهره ببرند ؛ ولي درعين حال اين‌همانيِ ميان آن‌ها قطعاً منتفي است.