ويژگي‌هاي روانسنجي پرسش‌نامه خوش بيني علمي مدرسه و ارتباط آن با خوش بيني علمي دانش‌آموز، خودكارآمدي و انگيزه پيشرفت در ميان دانش‌آموزان شهر اردبيل

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي ويژگي‌هاي روان‌سنجي پرسش‌نامه خوش‌بيني علمي مدرسه هوي و همكاران (2008) در بين دانش‌آموزان دوره متوسطه انجام گرفت. روش: روش پژوهش از نوع توصيفي پيمايشي و جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره متوسطه بود. نمونه مورد بررسي 350 دانش‌آموز (200 پسر و 150 دختر) بود كه از طريق نمونه‌گيري تصادفي خوشهاي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش پرسش‌نامه خوش‌بيني علمي مدرسه، خوش‌بيني علمي دانش‌آموز، خودكارآمدي دانش‌آموز و انگيزه پيشرفت بودند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آلفاي كرونباخ، پايايي تركيبي، تحليل عاملي اكتشافي و ضريب همبستگي انجام شد. يافته‌ها: آلفاي كرونباخ و ضريب پايايي تركيبي كل مقياس برابر با 94/ 0 و 93/ 0 به‌دست آمد كه حاكي از پايايي مطلوب اين مقياس است. به‌منظور تعيين روايي واگرا، همبستگي اين مقياس با پرسش‌نامه‌هاي خوش‌بيني علمي دانش‌آموز و خودكارآمدي محاسبه شد (88/ 0 و 84/ 0) كه حاكي از همبستگي مثبت و معني‌دار بود. علاوه بر اين ضريب همبستگي مقياس خوش‌بيني مدرسه و مقياس انگيزش پيشرفت برابر (93/ 0) به‌دست آمد كه روايي همگراي مقياس خوش‌بيني مدرسه را تأييد مي‌كند. نتايج تحليل عاملي اكتشافي وجود سه خرده مقياس خودكارآمدي جمعي، اعتماد به والدين و دانش‌آموزان و تأكيد علمي را براي اين مقياس تأييد كرده است. نتيجه‌گيري: مقياس اندازه‌گيري خوش‌بيني علمي مدرسه را مي‌توان به عنوان يك ابزار پايا و معتبر در موقعيت‌هاي آموزشي و پژوهشي به‌كار برد