بررسي تأثير آموزش تلفيقي بر ميزان يادگيري دانش‌آموزان در درس رياضي

هدف پژوهش حاضر تأثير آموزش تلفيقي (حضوري و الكترونيكي) بر ميزان يادگيري دانشآموزان در درس رياضي و مقايسه آن با روش حضوري بود. اين پژوهش شبه آزمايشي و از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري كليه دانش آموزان پايه سوم مقطع ابتدايي در منطقه 3 آموزش و پرورش شهر تهران بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس دانش‌آموزان پايه سوم دبستان روزبه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش تحت آموزش تلفيقي قرار گرفت و گروه كنترل به روش حضوري آموزش داده شد. ابزار اندازه‌گيري پيش‌آزمون و پس‌آزمون متخصص ساخته در درس رياضي بوده است. پايايي پيش‌آزمون و پس‌آزمون با آلفاي كرونباخ به ترتيب 0.79 و 0.81 بود كه بزرگ‌تر از ملاك 0.60 است. روايي صوري و محتواي آن نيز مورد تاييد اساتيد متخصص و چند تن از معلمان رياضي قرار گرفت. پس از جمع آوري داده ها، در تجزيه و تحليل آنها از شاخص هاي آمار توصيفي(ميانگين و انحراف استاندارد)، آمار استنباطي(تي مستقل) استفاده شد. نتيجه تحقيق نشان داد كه ميزان يادگيري دانش‌آموزان گروه آزمايش پس از شركت در دوره آموزش تلفيقي در مقايسه با گروه كنترل به‌طور معناداري افزايش يافته‌است. بنابراين تأثير بيشتر آموزش تلفيقي بر ميزان يادگيري دانشآموزان در درس رياضي در مقايسه با روش آموزش حضوري تأييد شد كه اين امر نشانگر آن است كه دورههاي يادگيري تلفيقي بر فرآيند يادگيري تأثير مثبتي دارند و ميتوان آن‌ها را در جهت بهبود و غنيسازي فرآيند يادگيري دانش‌آموزان بكار برد.