تاثير آموزش بر آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي تهران

زمينه و اهداف: نظر به شيوع نسبتا بالاي مصرف سيگار در دانشجويان و نقش آگاهي و نگرش در پيشگيري از مصرف سيگار، پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير آموزش بر آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار ميان دانشجويان اجرا گرديد.  مواد و روش‌ها: اين مطالعه مداخله‌اي از نوع نيمه ‌تجربي در سال 1395 و در ميان 130 نفر از دانشجويان خوابگاهي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي تهران (65 نفر در هر يك از دو گروه مداخله و كنترل) انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه مشخصات جمعيتي و زمينه‌اي و پرسشنامه روا و پاياي موجود جهت سنجش آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار بود كه در دو مرحله قبل و سه ماه پس از مداخله تكميل گرديد. آموزش در اين مطالعه در قالب شبكه‌هاي اجتماعي اجرا و پيام‌هاي آموزشي طي 6 نوبت به دانشجويان گروه مداخله ارسال گرديد. داده‌هاي گردآوري شده با استفاده از آزمون‌هاي متناسب و نرم‌افزار SPSS  نسخه 16 تحليل شدند. تمامي مراحل مطالعه حاضر طبق موازين اخلاقي اجرا گرديد. يافته‌ها: قبل از مداخله، بين متغيرهاي جمعيتي و زمينه‌اي، ميانگين نمرات آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار در دو گروه، تفاوت معنادار وجود نداشت (p 0.05). پس از مداخله، مقايسه دو گروه نشان داد كه ميانگين نمرات آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار در گروه مداخله به طور معناداري نسبت به گروه كنترل، تغيير داشته است (p 0.05). نتيجه‌گيري: در مداخلات آموزشي جهت ارتقاي آگاهي و نگرش نسبت به مضرات مصرف سيگار در دانشجويان، مي‌توان از شبكه‌هاي اجتماعي استفاده كرد.