بررسي كارايي روش AHP در تعيين مناطق مستعد خطر سيلاب شهري (مطالعۀ موردي: بخش مركزي شهر تربت‌ حيدريه)

شتاب شهرنشيني و افزايش مناطق غيرقابل نفوذ در شهرها اهميتِ پرداختن به مسئله سيلاب‏هاي شهري را بيش از پيش نمايان مي‏كند. شهر تربت‏ حيدريه در سال‏هاي اخير تحت تأثير سيلاب و خسارت‏هاي ناشي از آن قرار گرفته است. هدف از اين پژوهش پهنه‏بندي خطر سيلاب شهري به روش تحليل سلسله‏مراتبي (AHP) است. هفت معيار براي اجراي اين تحقيق انتخاب شد: ارتفاع، شيب منطقه، فاصله از كانال اصلي، تراكم كانال‏هاي زه‌كشي، كاربري اراضي، ظرفيت كانال‏هاي زه‌كشي، و وسعت مناطق تحت پوشش هر يك از كانال‏هاي اصلي. نتايج نشان داد پارامتر فاصله از كانال با وزن 0.328 بيشترين ارجحيت را در بين پارامترها دارد. در نقشه پتانسيل خطر، بيشترين مساحت مربوط به طبقه كم‏خطر (126.8 هكتار) و كمترين مساحت مربوط به طبقه خيلي پُرخطر (28.4 هكتار) به‏دست ‏آمده است. 99درصد از منطقه خيلي پُرخطر با طبقه شيب كمتر از 4درصد و 53.6درصد از آن با طبقه تراكم زه‌كشي بيشتر از 325 متر در هكتار همپوشاني دارد. براي مقايسه نتايج حاصل از AHP، از عمق آب‏گرفتگي در سه رگبار منجر به آب‏گرفتگي استفاده شد. نتايج نشان داد بيشترين درصد قرارگيري صحيح نقاط شاخص در طبقات نقشه پتانسيل خطر سيلاب به ترتيب در شدت‏هاي بالا، متوسط، و كم است.