عوامل موثر بر توسعه كارآفريني پايدار گردشگري روستايي (مطالعه موردي: دهستان گليجان، شهرستان تنكابن)

امروزه تنوع بخشي اقتصاد روستايي، مبتني بر فرصت گردشگري روستايي در پاسخ به چالش هاي توسعه پايدار روستايي به ويژه فقر، بيكاري، ضعف توانمندي روستاييان، مهاجرت و تخريب محيط زيستي، مورد تاكيد است. لازمه اين امر اتخاذ راهبردي اثربخش براي ايجاد محيطي مساعد و توانمندساز مي‌باشد. توسعه كارآفريني در حوزه گردشگري، در چارچوب پايداري، راهبرد پاسخگو است. كارآفريني پايدار گردشگري قادر به خلق همزمان ارزش هاي اقتصادي، اجتماعي و محيط زيستي پايداري بوده كه در چارچوب نظريات رفتاري و محيط گرا متاثر از عوامل متعددي است. از اين رو هدف مقاله حاضر شناخت عوامل موثر بر توسعه كارآفريني پايدار گردشگري روستايي است. پژوهش حاضر توصيفي-تحليلي و به لحاظ هدف بنيادي است. روش هاي گردآوري اطلاعات اسناديميداني و ابزار پژوهش مشاهده و پرسشنامه بوده است. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه ساكنان 70 روستاي دهستان گليجان (24304 نفر) و روش نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي با انتساب متناسب مي‌باشد. تعداد نمونه با فرمول كوكران (379 نفر) محاسبه شد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از آماره‌هاي توصيفي ميانگين و انحراف معيار و آزمون هاي كولموگروفاسميرنف، دوجمله‌اي و تكنيك درونيابي IDW و نرم افزارهايSPSS  و GIS استفاده گرديد. مطابق يافته‌ها، اهميت تمامي عوامل موثر بر توسعه كارآفريني پايدار گردشگري روستايي بالاتر از حد متوسط بود كه در اين ميان عامل اقتصادي اولويت اول و عامل محيط زيستي كمترين اهميت را داشت.