تغييرات درآمد-خنثي در ساختار مالياتي و رشد اقتصادي در ايران

هدف اصلي اين مطالعه بررسي اثر تغيير درآمدخنثي در ساختار مالياتي بر رشد اقتصادي در ايران با استفاده از داده‌هاي دوره زماني 1361-1395 است. براي اين منظور، يك مدل تجربي براي تجزيه و تحليل اثر جايگزيني اقلام مختلف مالياتي بر رشد اقتصادي با ثابت ماندن كل درآمد مالياتي پيشنهاد شده است. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل هم‌انباشتگي مبتني بر رويكرد خودرگرسيوني با وقفه‌هاي توزيعي (ARDL) نشان مي‌دهند كه انتقال درآمدخنثي از ماليات‌هاي غيرمستقيم به هر يك از اقلام ماليات بر درآمد و ماليات بر ثروت موجب افزايش رشد اقتصادي در بلندمدت مي‌شود. با اين وجود، انتقال درآمد-خنثي از مالياتهاي غيرمستقيم به ماليات بر شركت‌ها رشد اقتصادي در بلندمدت را كاهش مي‌دهد. همچنين، از ميان ماليات‌هاي مستقيم، انتقال درآمدخنثي از ماليات بر شركتها به هر يك از اقلام ماليات بر درآمد يا ماليات بر ثروت و نيز انتقال درآمد-خنثي از ماليات بر درآمد به ماليات بر ثروت منجر به بهبود رشد اقتصادي در بلندمدت مي‌شوند. علاوه بر اين، يافته‌ها نشان مي‌دهند كه بيشترين و كمترين افزايش در رشد اقتصادي بترتيب به جايگزيني ماليات بر ثروت براي ماليات بر شركت‌ها و جايگزيني ماليات بر درآمد براي ماليات‌هاي غيرمستقيم مربوط مي‌شوند. نتايج اين مطالعه دلالت‌هاي سياستي مهمي در خصوص اصلاح ساختار مالياتي در اقتصاد ايران دارند.