مدل علي نقش چشم‌انداز زمان در عملكرد تحصيلي با واسطه‌گري خودكارآمدي و اهمال‌كاري تحصيلي در دانشجويان دانشگاه يزد

مقدمه: هدف اصلي اين پژوهش، طراحي و برازش مدلي از روابط بين متغيرهاي چشم‌انداز زمان، اهمال‌كاري و خودكارآمدي تحصيلي بر عملكرد تحصيلي بود. روش: بدين منظور نمونه‌اي به حجم 450 دانشجو (272 دختر و 178 پسر) به صورت تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي از بين دانشجويان دانشگاه يزد انتخاب شدند و بوسيله پرسش‌نامه‌هاي چشم‌انداز زمان زيمباردو و بويد (1999)، اهمال‌كاري سولومون و راثبلوم (1984) و خودكارآمدي تحصيلي اون و فرامن (1988) ارزيابي شدند. داده‌هاي با روش تحليل مسير تحليل شدند. يافته‌ها: نشان داد كه مدل پيشنهادي برازنده بوده و حال لذت‌گرا و حال جبرگرا علاوه بر اثر مستقيم، با واسطه‌گري اهمال‌كاري و خودكارآمدي تحصيلي اثر غيرمستقيم روي عملكرد تحصيلي دانشجويان دارد. نتيجه‌گيري: اهمال‌كاري و خودكارآمدي تحصيلي نقش واسطه را بين رابطه چشم‌انداز زمان و عملكرد تحصيلي دانشجويان ايفا مي‌كنند.