شناسايي و تبيين عوامل زمينه اي مؤثر بر تفكر راهبردي در صنعت پتروشيمي

تفكر راهبردي به عنوان رويكردي مؤثر در توسعه و تعالي، اين امكان را براي سازمان ها فراهم مي نمايد كه با درك به موقع تهديدات و فرصت هاي محيطي، آينده اي مطلوب را براي خود خلق نمايند . با توجه به تأثير فراوان عوامل زمينه اي در ظهور، رشد و بكارگيري قابليت هاي تفكر راهبردي در سطوح مختلف سازماني در تحقيق حاضر كه ازنظر هدف كاربردي و ازلحاظ چگونگي پردازش داده ها توصيفي همبستگي مي باشد پس از مرور ادبيات حوزه پژوهش و نيز با تكيه بر تجربيات مديران و كارشناسان صنعت پتروشيمي كشور 12 فرضيه به منظور شناسايي عوامل مؤثر بر تفكر راهبردي تدوين و با استفاده از پرسشنامه اي شامل 35 سؤال به بررسي فرضيات در بين تعداد 126 نفر از مجموعه مديران ارشد و كارشناسان سه شركت فعال در حوزه پتروشيمي پرداخته شده است. پس از تأييد همبستگي معني دار 8 متغير مستقل با متغير وابسته تفكر راهبردي، با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي متغيرهاي پيش بين تأييدشده و در قالب مدلي شامل عوامل محيطي، ويژگي هاي مديران و پويايي سازماني سازماندهي و سپس با استفاده از روش انتگرال ميانگين موزون و مجموعه اعداد فازي و بر اساس نظريات تعداد 7 نفر از خبرگان حوزه تحقيق ضرايب اهميت عوامل و متغيرهاي مؤثر بر تفكر راهبردي تعين گرديد.