اثربخشي گروه‌درماني تعاملي و روان ‎نمايشگري بر جهت‌گيري هويت دختران نوجوان با پريشاني روان‎ شناختي

هدف اين پژوهش تعيين اثربخشي گروه‌درماني مبتني بر دو شيوه تعاملي و روان‎نمايشگري بر جهت‌گيري هويت در دختران نوجوانباپريشاني روان‎شناختي بود. طرح پژوهش ‎تجربي همراه با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه گواه بود. 33 دختردانش‌آموز (16-14 ساله) با پريشاني روان‎شناختي در سال تحصيلي 961395 با شيوه نمونه‌برداري هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفي در سه گروه برابر جايگزين شدند. مداخله‎ها در 10 جلسه دوساعته درمان گروهي مبتني بر دو شيوه‌ تعاملي و روان‎نمايشگري انجام شد. سپس مقياس پريشاني روان‎شناختي (كسلر و ديگران، 2002) و پرسشنامه جهت‌گيري هويت (چيك و بريگر، 2003) اجرا شدند.نتايج آزمون تحليل كوواريانس تك‎متغيري و چندمتغيري نشان داد كه گروه‌درماني مبتني بر شيوه‌هاي تعاملي و روان‎نمايشگري در كاهش پريشاني روان‎شناختي اثربخش است. همچنين روان‎نمايشگري در جهت‌گيري هويت شخصي و گروه‌درماني تعاملي در جهت‌گيري هويت اجتماعي اثربخش نشان داد. در نهايت نتايج اين پژوهش لزوم توجه به جهت‌گيري هويت و اقدامات پيشگيرانه و درماني براي بهبود سلامت روان‎شناختي نوجوانان را پيش‌بيني كرد.