سبك‌هاي هويت و رفتار غيرمولد تحصيلي: نقش واسطه‌اي تعهد و خودنظم‌جويي رفتاري

هدف اين پژوهش تعيين نقش واسطه‌اي تعهد و خودنظم‌جويي رفتاري در رابطه بين سبك هويت و رفتار غيرمولد تحصيلي بود. طرح پژوهش از نوع همبستگي بود. تعداد 299 نفر دانشجوي دختر (ميانگين سن: 2.71±21.17 سال، دامنه سن: 26-18 سال) دانشگاه مازندران با روش نمونه‌برداري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از سياهه سبك‌هاي هويت(برزونسكي، سوئننز، لوييكس، اسميتس و پاپيني، 2013)، مقياس رفتار غيرمولد تحصيلي (ريمكوس، 2012) و پرسشنامه كوتاه خودنظم‌جويي رفتاري (كاري، نيل و كالينز، 2004). نتايج برآورد حداكثر درست‌نمايي و فرايند خودگردان‌سازي نشان داد كه الگوي مفهومي پيشنهادي، برازش مناسبي با داده‎هاي پژوهش دارد. بر اساس يافته‌ها، سبك‌هاي هويت اطلاعاتي و هنجاري از طريق تاثير بر تعهد و خود‌نظم‌دهي رفتاري، با رفتار غيرمولد تحصيلي همبستگي منفي و با سبك هويت سردرگم/اجتنابي همبستگي مثبت دارد. به اين ترتيب، نقش واسطه‌اي تعهد و خودنظم‌جويي رفتاري در رابطه بين سبك هويت و رفتار غيرمولد تحصيلي تأييد شد. در نتيجه، سبك‌ هويت فرد از طريق تأثير بر تعهد و خودنظم‌جويي رفتاري، رفتار غيرمولد تحصيلي را پيش‌بيني مي‌كند.