تبيين و تحليل نابرابري‌هاي خدمات توسعۀ سلامت و بهداشت با استفاده از روش‌هاي تصميم‎گيري چند معياره ( نمونۀ موردي: استان گلستان)

بررسي شاخص‌هاي بهداشت و درمان و نحوۀ پراكنش آن ها در فضاهاي مختلف جغرافيايي باعث مي‌شود تا عدم تعادل در توزيع امكانات بهداشتي بهتر مشخص شود و برنامه ريزي در جهت توزيع عادلانۀ آن ها و دسترسي تمام افراد جامعه به خدمات مورد نظر، به نحو مطلوبي محقق شود. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي و استفاده از 11 شاخص بهداشتي درماني، به تحليل و تبيين نابرابري در خدمات بهداشتي درماني و نحوۀ توزيع آنها در سطح شهرستان هاي استان گلستان پرداخته است كه در اين راستا از تكنيك هاي TOPSIS،SAW و ضريب چولگي پيرسون براي رتبه بندي و آنتروپي شانون، به منظور امتيازدهي استفاده شده است. براي تحليل داده ها از نرم‌افزار آماري EXCEL و براي بي مقياس‌سازي داده ها از روش نروم و خطي استفاده شده است. همچنين براي نمايش فضايي از نرم افزارARC GIS 9.3استفاده شده است.  داده ها و اطلاعات مورد نياز  به روش اسنادي و كتابخانه اي جمع آوري گشته است. يافته هاي تحقيق بيانگر آن است كهپراكنش شاخص‌هاي بهداشتي درماني در پهنۀ استان گلستان به صورت قطبي و ناموزون است؛ به گونه اي كه شهرستان گرگان مركز استان؛ برخوردارترين شهرستانو شهرستان مراوه تپه محروم‌ترين شهرستان استان بوده است. نتايج پژوهش ضرورت نگاهي عدالت محور در عرصۀ برنامه ريزي و تلاش براي ايجاد استقرار فضايي بهينه تر اين خدمات و شاخص‌ها را در سطح استان گلستان آشكار مي‌سازد.