سنجش نابرابري شاخص هاي بهداشت و درمان در شهرستان هاي استان خراسان رضوي

اهداف: هدف اين پژوهش ارزيابي و بررسي نابرابري ناحيه اي سلامت، ازنظر سطح توسعۀ بهداشتي ـ درماني در شهرستان هاي استان خراسان رضوي است.; روش: اين مقاله به لحاظ هدف، از نوع تحقيقات توسعه اي و داراي ماهيت توصيفي ـ تحليلي است. جمع آوري اطلاعات به صورت اسنادي كتابخانه اي و منبع اصلي اطلاعات، سالنامۀ آماري استان خراسان رضوي (1392) بوده است. ; يافته ها: براي سنجش و تعيين نابرابري ها، از تكنيك ويكور و 20 شاخص استفاده شده است. برمبناي محاسبات انجام شده، توسعه يافتگي شهرستان ها طبق شاخص هاي بهداشتي ـ درماني در چهار سطح محروم، درحال توسعه، توسعۀ متوسط و توسعه يافته رتبه بندي شده است. ; نتيجه گيري: نتايج تحقيق نشان مي دهد كه نابرابري فضايي سلامت در سطح استان بسيار زياد است؛ به‌گونه‌اي كه شهرستان هاي مركزي، با سابقه و نسبتاً پرجمعيت استان باوجود استانداردسازي شاخص ها با جمعيت هر شهرستان از وضعيت سلامت و توسعۀ بهداشتي ـ درماني نسبتاً مناسب تري در مقايسه با شهرستان هاي كم جمعيت استان برخوردارند و برنامه هاي بهداشتي ـ درماني تناسب چنداني با عدالت اجتماعي ندارند؛ بنابراين، لازم است به توزيع عادلانۀ منابع، خدمات مراقبت هاي بهداشتي و ديگر عوامل بهداشتي مؤثر در سطح بهداشت و سلامت توجه جدي شود.