شماره ركورد
1105693
عنوان مقاله
عوامل موثر برمدت زمان تشخيص ديابت نوع 2 تا ابتلا به رتينوپاتي
عنوان به زبان ديگر
Factors Affecting the Progression of Retinopathy in Type 2 Diabetes
پديد آورندگان
اكبرپور، انسيه داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﺎزﻧﺪران - داﻧﺸﮑﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ،ﺳﺎري،ايران , يزداني چراتي، جمشيد داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﺎزﻧﺪران - ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه اﻋﺘﯿﺎد - ﻣﺮﮐﺰﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ،ﺳﺎري،ايران , محمدپور تهمتن، رضاعلي داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﺎزﻧﺪران - ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه اﻋﺘﯿﺎد - ﻣﺮﮐﺰﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ،ﺳﺎري،ايران , كاشي، زهرا داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﺎزﻧﺪران - داﻧﺸﮑﺪه ﭘﺰﺷﮑﯽ - ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت دﯾﺎﺑﺖ،ﺳﺎري،ايران
تعداد صفحه
11
از صفحه
110
تا صفحه
120
كليدواژه
ديابت , زمان شكست شتابيده , رتينوپاتي , رگرسيون وايبل
چكيده فارسي
ابقه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي عوامل موثر بر مدت زمان تشخيص ديابت نوع 2 تا ابتلا به رتينوپاتي در بيماران مبتلا به ديابت نوع2 انجام پذيرفت.
مواد و روشها: در اين مطالعه كوهورت آينده نگر تاريخي تعداد 728 بيمار كه به كلينيك فوق تخصصي طوبي ساري مراجعه كردهاند مورد بررسي و از نظر ابتلا به رتينوپاتي مورد پيگيري قرار گرفتند. تجزيه وتحليل دادهها با استفاده از مدلرگرسيون وايبل زمان- شكست شتابيده و با نرم افزار 12Stata و در سطح معنيداري 05/0 انجام شد.
يافتهها: ميانگين و ميانه زمان تا ابتلا به رتينوپاتي به ترتيب 24/17و 15سال گزارش شد. تعداد 304 بيمار (8/41 درصد) به رتينوپاتي مبتلا و 424 بيمار (2/58 درصد) به عنوان مشاهدات سانسور از راست در نظر گرفته شدند. ميزان بروز رتينوپاتي بر حسب شخص سال، 5/40 در 1000و ميزان بروزپنج ساله رتينوپاتي از 5 تا 25 سال پيگيري به ترتيب برابر با 7، 15، 41،24 و 49 درصد بوده است. نتايج حاصل از رگرسيون وايبل زمان- شكست شتابيده نشان داد متغيرهاي سن بيماران شامل سن در زمان تشخيص ديابت (001/0> P) ، سن در اولين مراجعه بيمار (001/0>P) سابقه نفروپاتي (012/0=P)، سابقه پرفشاري خون(001/0>P) و ميزان هموگلوبين A1c (034/0=P) از عوامل تاثير گذار بر مدت زمان تا ابتلا به رتينوپاتي ميباشند.
استنتاج: با توجه به يافته هاي اين مطالعه با تشخيص زودرس ديابت و كنترل پرفشاري خون و نيز قند خون و انجام معاينات دوره اي و منظم جهت تشخيص زود هنگام نفروپاتي مي توان مدت زمان تا ابتلا به رتينوپاتي را به تعويق انداخت.
چكيده لاتين
Background and purpose: The aim of this study was to identify the factors affecting the progression of retinopathy in patients with type 2 diabetes.
Materials and methods: In this historical prospective cohort study, 728 patients with type 2 diabetes, attending Sari Tooba Clinic, were followed up for retinopathy. Data analysis was performed using accelerated failure time Weibull regression model in Stata V12.
Results: The mean and median times until retinopathy progression was 17.24 and 15 years, respectively. A total of 304 (41.8%) patients developed retinopathy and 424 (58.2%) were considered as right censoring observations. The incidence of retinopathy was 40.5 per 1000 in person per year, and 5-year incidence rate from 5 to 25-year follow up were 7%, 15%, 24%, 41%, and 49%, respectively. The accelerated failure time Weibull regression showed age at the time of diagnosis of diabetes (P< 0.001) and at first referral (P< 0.001), nephropathy (P= 0.122), hypertension (P< 0.001), and hemoglobin A1c level (P= 0.034) as the factors affecting the progression of retinopathy.
Conclusion: Early diagnosis of diabetes and controlling hypertension and blood glucose as well as periodic examinations for early detection of nephropathy can delay the progression of retinopathy.
سال انتشار
1398
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران
فايل PDF
7743257
لينک به اين مدرک