تأثير روش تدريس مبتني بر «تكاليف مشاركتي» بر يادگيري و يادداري دانش آموزان در درس رياضيات پايه نهم

هدف: مقاله حاضر به بررسي تأثير روش تدريس مبتني بر تكاليف مشاركتي در يادگيري و يادداري رياضي دانش‏ آموزان پرداخته است. روش: اين پژوهش با روش شبه آزمايشي و با طرح پيش آزمون–پس آزمون انجام شد. جامعه آماري آن عبارت بود از دختران مقطع متوسطه پايه نهم شهر تهران با حجم نمونه 60 نفره در دو گروه گواه و آزمايش كه به روش خوشه گيري تصادفي چند مرحله اي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. طرح پژوهش به‌مدت 8 جلسه در دو گروه آزمايش و گواه طراحي و اجرا شد. گروه گواه با روش متعارف مبحث حجم و مساحت رياضيات را آموزش ديدند، كه تكاليف به‌صورت فردي به دانش آموزان داده مي شد، اما در گروه آزمايش، پس از آموزش، تكاليف مشاركتي به دانش آموزان در قالب گروه‏ هاي 5 نفره به آنها ارايه شد. پيش از شروع دوره، يك پيش آزمون و در پايان آن نيز يك پس آزمون يكسان در هر دو گروه گواه و آزمايش اجرا گرديد. همچنين پس از 2 هفته آزمون يادداري براي هر دو گروه اجرا شد. آزمون مذكور از نظر روايي صوري و محتوايي توسط دو تن از معلمان رياضي مقطع متوسطه و استاد راهنما مورد تأييد قرار گرفته بود. همچنين پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ 0/89محاسبه شد. در تحليل داده‏ ها از شاخص‏ هاي آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار و واريانس) و آمار استنباطي از تحليل كواريانس استفاده گرديد. يافته ها: نتايج بررسي داده هاي پژوهش نشان داد كه روش تدريس مبتني بر تكاليف مشاركتي بر يادگيري و يادداري دانش‌آموزان در درس رياضيات تأثير مثبت دارد و استفاده از تكاليف مشاركتي در تدريس نسبت به آموزش متعارف، بر يادگيري و يادداري دانش‏ آموزان در درس رياضي مؤثرتر است.