حس آميزي در مثنوي

حس‌‌آميزي به عنوان يكي از اساليب هنري در ادبيّات فارسي سابقۀ كاربرد طولاني دارد. در اين پژوهش به بررسي حس‌‌آميزي در مثنوي مولانا پرداخته مي‌‌شود. ابتدا گونه‌‌هاي حس‌‌آميزي از نظر ساختار دستوري و نحوۀ تركيب حواس مشخص و سپس انواع حس‌‌آميزي در مثنوي بر اساس تركيب حواس (كه به صورت جايگزيني دو حس از حواس پنج‌‌گانه ظاهري يا تركيب يك امر انتزاعي با ويژگي يكي از حواس ظاهري است) بررسي مي‌‌شود. مولانا از حس‌‌آميزي براي تصويرآفريني، انتقال معني و تأثير بر مخاطب، بهره جسته و اين شگرد هنري، زيبايي كلامش را دوچندان نموده است.