بهينه‌‌سازي و ارزيابي شرايط كاري تيغه خاك‌ورز جديد به‌منظور استفاده در خاك‌ورز مركب

نوعي تيغه خاك‌ورز جديد با زواياي تمايل مختلف مورد بررسي قرار گرفت. در اين تحقيق تيغه‌هاي باله‌دار و بدون باله ساخته شده و مورد ارزيابي قرار گرفت. تيمارهاي آزمايش كه به‌عنوان عوامل وابسته در نظر گرفته شدند عبارت از دو سطح عمق خاك‌ورزي (15 و 20 سانتي‌متر)، پنج زاويه تمايل (صفر، 10، 15، 20 و 25 درجه) و سه سطح سرعت پيشروي (3، 4 و 5 كيلومتر بر ساعت) بودند. همچنين شش عامل مستقل اندازه‌گيري شده شامل مقاومت كششي، مصرف سوخت تراكتور، لغزش چرخ محرك، سطح مقطع به‌هم‌خوردگي خاك، سطح مقطع بالا‌آمدگي خاك و مقاومت ويژه بودند. براي انجام آزمايش‌هاي مزرعه‌اي از طرح آماري كرت‌هاي دو بار خرد شده بر پايه‌ي طرح كامل تصادفي و در سه تكرار استفاده گرديد. طبق نتايج به‌دست آمده از بهينه‌سازي، مقادير بهينه‌ي عمق خاك‌ورزي براي تيغه‌هاي باله‌دار و بدون باله، 20 سانتي‌متر به‌دست آمد. همچنين مقادير بهينه‌ي زاويه تمايل و سرعت پيشروي در هر دو حالت باله‌دار و بدون باله به‌ترتيب 25 و 24.8 درجه و 3.3 و 3.5 كيلومتر بر ساعت به‌دست آمد. ضمناً راندمان كششي تراكتور 82 درصد و ميزان كاهش مصرف سوخت تراكتور 34 درصد بر اساس شرايط موجود در اين پژوهش گزارش گرديد.