سبك‌شناسي طنز حافظ

سبك طنزپردازي حافظ، برخاسته از محيط اجتماعي حاكم بر قرن هشتم است. حافظ، شاعر مصلحي است كه به قصد مبارزه با كژي‌‌ها و نابساماني‌‌ها، تيغ طنز خود را بر غدّۀ ريا فرود آورده است. از لحاظ سطح فكري، طنز انتقادي او درون‌‌گراست و به طنز اجتماعي، مذهبي، فلسفي و سياسي تقسيم مي‌‌شود؛ زبان انتقادي او عفيف، غيرمستقيم و آراسته به انواع صناعت و بلاغت ادبي است. سطح ادبي اشعار طنزآميز او همچون محتوا، متعالي است. مهمترين شگردهاي طنزآفريني او عبارتند از: متناقض‌‌نمايي، ايهام، كنايه، استعارۀ تهكميه.