ارزيابي تغييرات پروفايل بيوشيميايي- ليپيدي خون و توزيع چربي بدن در مردان غيرفعال داراي اضافه وزن به دنبال پروتكل‌هاي تمريني «تداومي هوازي» و «تناوبي پرشدت»

زمينه و هدف: چاقي اندروئيدي تهديدي براي سلامت شهروندان به ويژه مردان در جامعه مدرن امروزي است. در راستاي غلبه بر اين تهديد، تحقيق حاضر به بررسي تغييرات پروفايل بيوشيميايي ليپيدي خون و توزيع چربي بدن در مردان غيرفعال داراي اضافه وزن به دنبال پروتكل هاي تمرين تداومي هوازي (CAT) و تمرين تناوبي پرشدت (HIIT) پرداخته است. مواد و روش ها: تعداد 26 نفر از آزمودنيها با ميانگين سن 1/6±3/45 سال، وزن 8/9±6/88 كيلوگرم، و درصد چربي كل بدن 7/5±3/32 درصد، در سه گروه CAT (8=n)، HIIT (9=n) و كنترل يا CO (9=n)، دوره مطالعه را تكميل كردند. برنامه هاي تمريني شامل 12 هفته HIIT و CAT به صورت هفته اي 3 جلسه بود. توزيع چربي بدن به روش DEXA و متغيرهاي بيوشيميايي ليپيدي خون از طريق تحليل نمونه خوني در ابتدا و پس از دوازده هفته مداخله تمريني اندازه گيري شدند. يافته ها: وزن بدن، BMI، درصد چربي بدن و سطح LDL سرم در هر دو گروه تمريني بطورمعني داري كاهش يافت (05/0 P)، ليكن درصد كاهش در گروه CAT بطورمعني داري بيشتر از گروه HIIT بود (025/0=P). دور كمر، WHR، درصد چربي تنه، درصد چربي اندروئيدي و نيز كلسترول كل، hsCRP، و HDL سرم در گروه CAT بطورمعني داري بهبود يافتند (02/0=P)، اما در گروه HIIT تغيير معني داري نكردند. نتيجه گيري: مطابق با نتايج تحقيق حاضر پيشنهاد مي شود كه تمرين تناوبي پرشدت اگرچه به لحاظ كسب منافع آمادگي جسماني و قلبي عروقي، يك راهكار تمريني سودمند(به لحاظ زماني) و قابل مقايسه با تمرين تداومي در افراد بزرگسال غيرفعال داراي اضافه وزن است، ليكن، در مورد توزيع چربي بدن و سلامت ليپيدي خون، منافعي مشابه با تمرين تداومي با اين نوع تمرينات حاصل نمي گردد.