تاثير آموزش راهبردهاي برنامه‌ريزي عصبي كلامي بر خودكارآمدي، اعتمادبه‌نفس ورزشي و عملكرد ورزشكاران معلول و جانباز

اهداف: رويكرد برنامه ريزي عصبي كلامي (NLP) به ارتباط مشخص بين فرآيندهاي عصب شناختي، زباني و الگوهاي رفتاري كه از طريق برنامه ريزي ياد گرفته مي شود، اشاره مي كند. هدف اين تحقيق، بررسي تاثير آموزش راهبردهاي برنامه ريزي عصبي كلامي بر خودكارآمدي، اعتمادبه نفس ورزشي و عملكرد ورزشكاران معلول و جانباز بود. مواد و روش ها: در اين پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل، 30 نفر از ورزشكاران معلول و جانباز جسمي حركتي كه عضو دو تيم واليبال نشسته گسترش فولاد تبريز و شهرداري تبريز در سال 95-1394 بودند، به روش هدفمند انتخاب شده و در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده، پرسش نامه خودكارآمدي عمومي، اعتمادبه نفس ورزشي و آزمون عملكردي اسميت و هانفورد بود. تمامي شركت كنندگان مهارت هاي اختصاصي واليبال نشسته را در مدت زمان 24 جلسه در طول 2 ماه تمرين كردند. گروه آزمايش علاوه بر تمرينات اختصاصي واليبال، 18 جلسه 30دقيقه اي به آموزش و تمرين راهبردهاي برنامه ريزي عصبي كلامي پرداخت. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 23 و توسط آزمون هاي تحليل كوواريانس چندمتغيره و T وابسته انجام شد. يافته ها: اعتمادبه نفس ورزشي (33.47=F) و خودكارآمدي عمومي (41.06=F) در گروه آزمايش به طور معني داري از گروه كنترل بيشتر بود و 65.0% و 69.5% تغييرات در متغيرهاي اعتمادبه نفس ورزشي و خودكارآمدي عمومي در گروه آزمايش به وسيله راهبردهاي NLP تبيين شد (0.001 p). همچنين تفاوت متغير عملكرد در پيش آزمون پس آزمون براساس آناليز بازي ها (9.06=t) و نمره مربيان (11.04=t) براي گروه آزمايش معني دار بود (0.001 p). نتيجه گيري: آموزش راهبردهاي برنامه ريزي عصبي-كلامي باعث افزايش خودكارآمدي، اعتمادبه نفس ورزشي و عملكرد ورزشكاران معلول و جانباز مي شود.